social-facebook-zeuxis.org.grsocial-twittersocial-youtubesocial-instagram

Κέντρο Ημέρας Zeuxis: Η 10χρονη Αφγανή που βγήκε από το σκοτάδι στο φως!

Η Α. είναι ένα δεκάχρονο κορίτσι που αναγκάστηκε να φύγει από το Αφγανιστάν μαζί με την οικογένειά της εξαιτίας των επισφαλών συνθηκών διαβίωσης που επικρατούσαν εκεί.

Έπειτα από ένα δύσκολο και επικίνδυνο ταξίδι που ακολούθησαν για να φθάσουν στην Ελλάδα, η Α. καλούνταν να βιώσει και τον αποχωρισμό από τη μητέρα της η οποία μαζί με τη μικρότερη αδερφή της κατέφυγαν σε χώρα της Βόρειας Ευρώπης για να αιτηθούν διεθνή προστασία.

Έτσι, η Α. παρέμεινε στην Ελλάδα με το πατέρα της προσπαθώντας να νοηματοδοτήσει απώλειες, αποχωρισμούς και μεταβάσεις.

Άραγε, πόσο χώρο μπορούν να βρουν μέσα της τέτοιες έννοιες και σε τι συνειδητοποιήσεις να φτάσει;

Η μικρή Ν. από το Αφγανιστάν θέλει να γίνει ποδοσφαιρίστρια

Συναντώ τη Ν. και τον πατέρα της στο χώρο αναμονής, ο πατέρας έχει ραντεβού με την κοινωνική υπηρεσία. Θέλει να δει πώς μπορεί να βοηθήσει την κόρη του και τη συναισθηματική της κατάσταση μετά τη φυγή της μητέρας με τον μικρότερο αδελφό της σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Η Ν. από το Αφγανιστάν μιλά ελληνικά, αλλά είναι πολύ ντροπαλή αρχικά, παίζει παιχνίδι στο κινητό του πατέρα της. Μετά τις πρώτες ντροπές μου λέει ότι δε μιλά πολλά ελληνικά γιατί δεν πάει σχολείο, «δεν έχει δασκάλα». Είναι ευτυχής γιατί είναι με το μπαμπά της στην Ελλάδα και ο μπαμπάς της είπε εδώ είναι καλά. Όταν μεγαλώσει θέλει «απλώς να είναι με το μπαμπά και να ταξιδεύει».

Κέντρο Ημέρας Zeuxis: Ο 13χρονος Μοχάμαντ κερδίζει κάθε μέρα το στοίχημα της γνώσης

Είναι 13 χρόνων, τον λένε Μοχάμαντ. Ήρθε με τη μαμά του από το Ιράν, αφήνοντας πίσω τον πατέρα με τις δυο αδελφές του. Ήταν ο πρώτος μαθητής μου στο κέντρο.

Toν θυμάμαι μαζεμένο, σχεδόν κολλημένο στη μαμά του να ανεβαίνει τις σκάλες. Με το κεφάλι σκυμμένο, απέφευγε να κοιτάξει τον οποιοδήποτε. Κάθισε σε μια καρέκλα και δεν μιλούσε, ούτε και όταν τον φώναξα να έρθει μέσα στην τάξη για να γνωριστούμε. Απέφευγε να με κοιτάξει , δεν αντιδρούσε σε ό,τι τον ρωτούσα μέσω του μεταφραστή. Δεν ήθελε ούτε να ζωγραφίσει. Δεν ήμουν σίγουρη όταν έφυγε αν θα ερχόταν ξανά. Έτσι κι αλλιώς εγώ δεν θα τον ξεχνούσα ποτέ! Έστω κι έτσι θα ήταν ο ‘’πρώτος μου μαθητής στο κέντρο’’, ‘’το βάπτισμα του πυρός ‘’ στο νέο στοίχημα που έβαζα στην καριέρα μου σαν δασκάλα.

© Copyright Zeuxis. All Rights Reserved. Powered by Stefmax LTD